به گزارش واحد روابط عمومی سازمان ملی کارآفرینی ایران:
هوش مصنوعی چشمانداز مشاغل را بهطور بنیادین دگرگون میکند؛ دگرگونیای که از یکسو امید به افزایش بهرهوری را برمیانگیزد و از سوی دیگر نگرانیهایی درباره بیکاری گسترده ایجاد میکند. مرور تجربههای تاریخی نشان میدهد که نوآوریهای فناورانه هرچند در بلندمدت به رشد اقتصادی انجامیدهاند، در کوتاهمدت و میانمدت پیامدهای منفی چشمگیری برای کارگران داشتهاند.
مطالعه سازمان بینالمللی کار (ILO) نشان میدهد که زیانهای شغلی ناشی از هوش مصنوعی زایشی هرچند محدود است اما بهشکل متمرکز در برخی حوزهها بروز مییابد؛ بهویژه در مشاغل پشتیبانی دفتری که عمدتاً زنان در آنها مشغول به کارند. برآوردها حاکی از آن است که حدود ۲/۳ درصد اشتغال جهانی (معادل ۷۵ میلیون شغل) در معرض خطر خودکارسازی قرار دارد.
یکی از چالشهای اصلی، ضعف زیرساختها در برخی کشورهاست؛ عاملی که باعث میشود مشاغل خوب اما آسیبپذیر بهویژه در آمریکای لاتین بیشتر در معرض تهدید قرار گیرند. پژوهشها همچنین نشان میدهد بیکاری، چه فناورانه و چه ناشی از عوامل دیگر اثرات بلندمدت منفی بر درآمد و فرصتهای شغلی افراد دارد.
راهکارهای سیاستی برای کاهش این پیامدها شامل نوآوریهای مکمل نیروی انسانی، جابهجایی درونسازمانی کارکنان، اصلاح سیاستهای استخدام و ساعات کار و حمایت درآمدی از طریق بیمه بیکاری است. علاوه بر این توسعه برنامههای آموزش و ارتقای مهارت برای مشاغل دیجیتال، سبز و خدماتی میتواند بهطور مؤثری اثرات منفی بیکاری فناورانه را کاهش دهد.
برای مشاهده متن کامل مقاله بر روی دریافت کلیک کنید.