به گزارش واحد روابط عمومی سازمان ملی کارآفرینی ایران:
با اوجگیری رقابتهای فناورانه میان قدرتهای جهانی، فناوری دیگر تنها ابزار پیشرفت اقتصادی نیست، بلکه به محور جدیدی در منازعات ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. در این میان، هوش مصنوعی بهعنوان یکی از مهمترین حوزههای این رقابت، باعث شکلگیری صفبندیهای جدید، اعمال محدودیتهای تجاری و بازطراحی زنجیرههای تأمین جهانی شده است.
ایالات متحده و چین در کانون این رقابت قرار دارند. آمریکا با اتخاذ سیاست گسست فناورانه (Tech Decoupling)، صادرات تراشهها و تجهیزات پیشرفته را به چین محدود کرده و با ایجاد اتحادهایی مانند چیپ ۴، تلاش دارد موقعیت خود را در زنجیره ارزش نیمهرساناها تثبیت کند. در مقابل، چین نیز از مسیر جاده ابریشم دیجیتال در حال تقویت پیوندهای فناورانه خود با دیگر کشورهاست.
در این میان، داده و مراکز داده نیز اهمیت راهبردی یافتهاند. مراکز داده که قلب تپنده اینترنت و زیرساخت هوش مصنوعی محسوب میشوند، اکنون در کانون سیاستهای صنعتی و امنیتی کشورها قرار گرفتهاند. تمرکز بخش بزرگی از این مراکز در آمریکا، بسیاری از کشورها را بر آن داشته تا با سرمایهگذاری داخلی، استقلال اطلاعاتی و تابآوری دیجیتال خود را افزایش دهند.
نویسنده مقاله هشدار میدهد که اگر جهان به دو منظومه فناورانه ناسازگار با استانداردهای متضاد و جریانهای محدودشده داده و سختافزار تقسیم شود، نهتنها تحقق وعدههای هوش مصنوعی دشوار خواهد شد، بلکه ثبات اقتصادی و سیاسی جهان نیز در معرض تهدید قرار میگیرد. آینده این روند، وابسته به انتخابهایی است که دولتها و بازیگران صنعت امروز انجام میدهند: تقابل یا تعامل، گسست یا اتصال.
بر اساس مقاله منتشرشده در مجمع جهانی اقتصاد | نویسنده: مارک اسپوزیتو
برای مطالعه متن کامل مقاله ترجمه شده بر روی کلمه دریافت کلیک کنید.